İnsanları incelediğimde, en çok ifade bozukluğundan hayatlarının karıştığını gözlemliyorum. İfade bozukluğunun başında net, açık konuşamamak yer alıyor,diğer ülkelerde nasıl bilmiyorum ama bizim ülkemizde 10 kişiden 9.9 unun ifadesi dolaylı yada imalı. Genelde açık ve net bir şekilde kendimizi sözle anlatmak yerine ya dolaylı bir anlatımla, demek istediğimizi anlasınlar istiyoruz yada hareketlerimizden ne demek istediğimizi anlasınlar bekliyoruz ve doğal olarak kimse alt yazılarımızı okuyamıyor, bu durumda alıngan,kırılgan oluyoruz. Birinden bir şey istediğimizde yada onlara hayır demek istediğimizde uzun uzun açıklamalar yapmakta bir başka yorucu ifade şekli. Tek bir cümleyle açık ve net ne istediğimizi yada istemediğimizi söyleyemiyoruz. Uzun ve sıkıcı açıklamalar hem bizi hem karşımızdakini sıkıyor aslında ama nedense yanlış anlaşılmaktan ödümüz koptuğu için bu yolu seçiyoruz. Bazen birilerine ödev veriyorum "bu hafta hiç açıklama yapmayacaksın yasak diyorum. O hafta bir dahaki gelişinde "bu çok zor, açıklama yapmadan konuşamıyorum" diyorlar.
